In 2024 ben ik Impact Project 8.0 begonnen, waarin ik een paar maanden op basis van giften in een Bos vlakbij Zwolle heb geleefd om mijn leven bewust een andere richting te geven, volledig gefocust op mezelf, de Elementen en handwerk.
Vooraf kon ik niet inschatten hoe broodnodig deze lichamelijke en geestelijke reset was. Ik bleek in n regelrechte burn out te zitten, vanuit een onafgerond ziekte proces na een uit dienst treding, in vlot genoeg een eigen onderneming. Een tijd waarin ik mezelf weliswaar heb ontplooid, maar ook constant op spanning heb gestaan met een nog overbelast zenuwstelsel. En daarnaast het intensief begeleiden van 2 zieke ouders tegelijkertijd en het daaropvolgend overlijden van mijn Vader. Jaren flexibel en v korte duur op plekken te hebben verbleven met opvolgend een sabatical/rouwverwerkings periode waarin ik op onbekend terrein onverwacht (met liefde) veel hulp heb verleend, maakten de overbelasting wel compleet.
Noodgedwongen heb ik in deze periode in het Bos, waarin ik bewustgekozen in solitude Ên community kon leven, mr nog ver van mijn thuisbodem was, mezelf persoonlijk gegeven wat nodig was. In wat ik op dat moment nog als maar 1 denkbare mogelijkheid zag. Compleet out of the box en op een dieper niveau, achteraf, begrijp ik waarom ik dit zo ben aangegaan.
In deze maanden heb ik behoorlijk geconditioneerde en onveilige stukken van mezelf en de ander aan kunnen kijken (het hardste gedeelte en broodnodig) en heb ik tevens de zachtheid van onvoorwaardelijke liefde en verbinding ervaren. 2 kanten vh leven die ik radicaal (tegelijkertijd) te ervaren had om het 0 punt en daarmee de authentieke delen in mezelf (terug) te vinden.
Het project heeft, zoals je nu al kort samengevat leest, veel impact gehad, op mij en anderen. En dat doet het nog steeds. Wat ik heb meegemaakt, ontvangen, losgelaten en neergezet is niet kort samen te vatten en voor de mate van dankbaarheid die ik wil uiten, heb ik praktisch en emotioneel gezien nog geen ruimte gehad.
Omdat de opbouw terug in Limburg (nog steeds in mijn bus) lichamelijk en geestelijk veel van mij vraagt heb ik gekozen een tijd los te gaan van (voor mijn gevoel) constant mezelf tonen, als ook mezelf te overprikkelen op social media en kies ik deze plek om me te focussen op m’n nieuwe richting, zoals het komt het proces te delen, incl. nasleep en mijn dankbaarheid te tonen.
Ik ga het gefragmenteerd als in een dagboek neerzetten, met links naar de juiste plek vanuit deze pagina als een persoonlijk landschap waar verwonderd door heen gewandeld kan worden.
Met als eerste route, dankbaar en trots:
De deur naar een nieuwe rol die is ontstaan, los van mijn eerdere rollen als juf, docent en embodiment professional (niet helemaal los, want alle expertise weef ik of course mee). Namelijk die van…
Verhalenverweefster đ
â Met een eerste concept, nl de Handgemaakte Altaarkleden
â Een actueel project waarin ik gericht vorm geef aan deze nieuwe weg, nu een jaar later, in Limburg: Story weaver in Residence
â Een eerste Deelname aan projecten na mijn terugkomst
â En Oskar die voorts, onoverkomelijk, rond rijdt als Dân (S)toffen Bus.
Dank voor het lezen so far!
